arnitiko

…με την καλή έννοια

  • μέρες αφθονίας

    Μαΐου 2009
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Kατηγορίες

  • Αρχείο

  • Δεν χωράς πουθενά

Archive for 19 Μαΐου 2009

χωρίς τύψεις

Posted by arnitiko στο 19/05/2009

Το βράδυ της Παρασκευής μέθυσα με αλκοόλ και μουσικές των Ladytron. Μέχρι τις τρεις το πρωί ταξίδευα με το tram21 στους φρέσκους, ηλεκτρονικούς ήχους του πολυεθνικού σχήματος, πίνοντας μπίρες και καπνίζοντας (κι ας το ‘χω κόψει από τον περασμένο Φλεβάρη).

Το πρωί της ίδιας μέρας αν μου ‘λεγες ότι θα απολάμβανα περισσότερο να παρακολουθώ κλιπάκια του γκρουπ στο Youtube παρά τα μέλη του ζωντανά στη σκηνή, από απόσταση οκτώ μέτρων θα σε περνούσα για μαλάκα. Εγώ, που πέρσι ψηνόμουν να βγάλω αεροπορικά εισιτήρια για να πάω να τους δω στο Βερολίνο, θα προτιμούσα να χαζεύω στο ίντερνετ και μάλιστα την ίδια βραδιά που το συγκρότημα έπαιζε ζωντανά στην πόλη μου; Με τίποτα

Κι όμως! Αυτό θα προτιμούσα αλλά μέχρι το βράδυ της Παρασκευής δεν το ήξερα. Και έτρεξα μέχρι το Principal με την ψυχή στο στόμα, αμέσως μετά τη δουλειά και αφού προηγουμένως έχωσα τους υπόλοιπους συναδέλφους μου για να με καλύψουν. Έφτασα όμως στην ώρα μου, πριν οι Ladytron βγουν στη σκηνή. Πήρα μία μπίρα και περίμενα. Πήρα και δεύτερη. Πριν πάρω την τρίτη η μουσική σταμάτησε. Όχι για να αρχίσει η συναυλία αλλά επειδή… τελείωνε! Συναυλία διάρκειας δυόμισι μπουκαλιών μπίρας και μάλιστα μικρών (330 ml)! Για τέτοιο πράμα σου γράφω.

Γύρισα σπίτι χωρίς τύψεις που δεν πλήρωσα ούτε cent για να τους δω. Άνοιξα το PC για να βεβαιωθώ ότι η μουσική τους εξακολουθούσε να μου αρέσει και τους απόλαυσα συνεχίζοντας παράλληλα την αλκοποσία από μπουκάλια κανονικού μεγέθους.

Την επόμενη μέρα έπαιζαν στη γειτονιά μου οι SKA – P. Δεν τους ακούω και δεν πήγα αλλά πληροφορήθηκα ότι η συναυλία ήταν το κάτι άλλο. Αν θες να πάρεις μια γεύση, ρίξε μια ματιά εδώ.

PS1. Πάντα πίστευα ότι η μουσική (όπως και όλα τα πνευματικά έργα) δεν πρέπει να πουλιέται και ότι οι μουσικοί, αν θέλουν να ζήσουν από την τέχνη τους να ξεχάσουν τις πωλήσεις των cds και να κάνουν συνέχεια συναυλίες. Αλλά μετά την εμπειρία της Παρασκευής διαπιστώνω ότι ακόμη και για κάποιους πολύ καλούς μουσικούς τα πράγματα θα είναι δύσκολα χωρίς τις δισκογραφικές. Ευτυχώς για τη Mira υπάρχει η βιολογία (!?)

PS2. Στην εικόνα δεν είμαι εγώ (ή μήπως είμαι?) Την ξεσήκωσα από τη 2η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης, που επίσημα θα αρχίσει στη Θεσσαλονίκη την ερχόμενη Κυριακή και θα κρατήσει μέχρι τέλη Σεπτέμβρη.

PS3. Αν όμως έχεις όρεξη για εικαστικά πέρνα μια βόλτα τις επόμενες μέρες από τον Πολυχώρο του Μύλου να απολαύσεις τα φρούτα της Λάουρας Ράπτη. Εγώ θα σου πω μόνο ότι προλαβαίνεις να πας μέχρι της 14 Ιουνίου. Για περισσότερα δες εδώ κι εδώ.

Posted in Uncategorized | 1 Comment »