arnitiko

…με την καλή έννοια

  • μέρες αφθονίας

    Ιανουαρίου 2009
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Kατηγορίες

  • Αρχείο

  • Δεν χωράς πουθενά

Archive for 19 Ιανουαρίου 2009

Επαναστατικός Αγώνας σε απόσπασμα

Posted by arnitiko στο 19/01/2009

Συγκεκριμένα σε τρία αποσπάσματα από την τελευταία προκήρυξή του:

1 – Για την ανθρώπινη ζωή.
«Σ ένα καθεστώς που στηρίζεται στην βία και την τρομοκρατία, η αξία της ανθρώπινης ζωής εξαρτάται από τον ρόλο της εκάστοτε ζωής μέσα σε αυτό… Από  εδώ και στο εξής την αξία της ανθρώπινης ζωής των φτωχών, των απόκληρων, των κολασμένων αυτής της κοινωνίας μπορούμε να την υπερασπιστούμε μόνο με τα όπλα»

Από τη στιγμή που υιοθετείς τα μέσα του αντιπάλου σου – ανεξάρτητα από το ποιος τελικά θα επικρατήσει – έχεις ήδη χάσει. Διότι ουσιαστικά γίνεσαι ίδιος με τον αντίπαλό σου.
Με τα όπλα δεν μπορείς να υπερασπιστείς καμία αξία ανθρώπινης ζωής. Με τα όπλα εξ’ ορισμού απειλείς ή αφαιρείς τη ζωή.

2 – Για την επανάσταση.
«Αυτό που εμείς πιστεύουμε είναι πως το να επιχειρείς επαναστάσεις άοπλος είναι σαν να υπογράφεις την θανατική σου καταδίκη, αλλά και την καταδίκη όσων έλθουν μαζί σου. Ας φανταστούμε πως ζούμε μια κοινωνική αναταραχή πιο μεγάλη και πιο μαζική από αυτή του Δεκέμβρη, με έναν κρατικό μηχανισμό να έχει παραλύσει και μια κυβέρνηση να φεύγει νύχτα από τη χώρα. Ας φανταστούμε πως βρισκόμαστε σ’ ένα κενό εξουσίας, πως έχουμε καταλάβει το κέντρο της Αθήνας και επιχειρούμε την δημιουργία μιας επαναστατικής κομμούνας για πρώτη φορά στα χρονικά της ελληνικής επαναστατικής ιστορίας. Ας φανταστούμε το κέντρο της πόλης χωρίς αστυνομικά τμήματα, τα υπουργεία άδεια και κατειλημμένα από επαναστάτες και τον λαό, τις τράπεζες κλειστές. Πώς μπορεί μια επαναστατική κομμούνα να σταθεί αν δεν υποστηρίζεται από τα όπλα;»

Ζητούμενο ακόμη και για κοινοβουλευτικά κόμματα, με χιλιάδες μέλη και υποστηρικτές, παραμένει ακριβώς το πως θα πείσουν το λαό να διώξει την κυβέρνηση νύχτα και να καταλάβει το κέντρο της Αθήνας μαζί με τα υπουργεία της. Αυτό θα αρκούσε. Ούτε όπλα θα ήταν απαραίτητα στη συνέχεια, ούτε ο κόσμος θα ήταν ποτέ ίδιος.

3 – Για τη χρήση των όπλων.
«Γιατί αυτό που αναδείξαμε είναι ότι αν λίγοι αγωνιστές κατάφεραν στην πιο αστυνομοκρατούμενη περιοχή της Αθήνας να έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με τους φρουρούς του καθεστώτος και να τους απαξιώσουν επιχειρησιακά, τότε μπορούμε να φανταστούμε τι θα μπορούσε να καταφέρει ένα μαζικό ένοπλο επαναστατικό κίνημα»

Ένα μαζικό ένοπλο επαναστατικό κίνημα θα σκότωνε αλλά δεν θα έπειθε και δεν θα έσωζε κανέναν. Ο λαός δεν περιμένει μία επαναστατική κομμούνα να τον σώσει. Διότι απλά δεν γνωρίζει με πιο τρόπο μπορεί να σωθεί. Πρώτα πρέπει να μάθει και να βεβαιωθεί ότι μπορεί με κάποιο τρόπο να σωθεί. Μετά θα κάνει το θαύμα μόνος του. Με μοναδικό όπλο τον εαυτό του. Όπως έκαναν οι φίλοι του Αλέξη τον Δεκέμβρη.

Imagine

Σε ένα κόσμο ακραία βίαιο η απάντηση του επαναστάτη δεν μπορεί να είναι ακόμη περισσότερη βία.
Ο επαναστάτης του βίαιου κόσμου κρατάει νεροπίστολο και δεν κουράζεται να ρίχνει συνέχεια νερό (κατά προτίμηση γλυκό, για όσους διάβασαν όλη την προκήρυξη).

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »